سلام

من هم به نوبه خودم روز جوان رو تبریک عرض می کنم .  امروز روز بزرگی باید برای ما باشد چون ما

 کشوری جوانی هستیم و حدود 60 درصد ملت ما رو جوان تشکیل داده باید ولی این طور نبود و همه ساده و خیلی بی تفاوت از اون گذشتیم و حتی خیلی از جوان ها نمی دانست که امروز روز جوان است.

خب بگذریم ، من چند وقتی هستش می بینم به دوستان خوبم کم لطفی می کنم و در مطلب و نظرات اونها شرکت نمی کنم و اونها به خاطر همین به من کم لطفی دارن، من از شما دوست عزیز وبلاگ نویس و خواننده عزیز بخاطر دیر شدن مطلب جدید عذر خواهی می کنم.   ولی  شما خواننده عزیز بدان که من هستم و وبلاگم ابدیت می شود، به قول معروف :دیرو زود داره ولی سوخته سوز نداره.به خاطر همین امروز دوست دارم مطلبی در مورد ارتباط بگم :

ارتباطات تأثیر ژرف و عمیق در کم و کیف زندگی و روابط ما با دیگران دارد.رعایت شش اصل اساسی زیر شما را یاری می کند که در ارتباط با دیگران به لحاظ مسائل شخصی،احساسی،اجتماعی و مالی موفق شوید.

اصل ارتباطی شماره 1:          همه کارهای ما نوعی ارتباط است.

زبان ،تنها وسیله ارتباطی نیست.کلماتی که بر زبان جاری می کنیم،برحسب موقعیت،فقط بین هشت تا بیست و چهار درصد پیام ما را تشکیل می دهند و به این ترتیب در دنیای گسترده ارتباطات ،تنها مشتی از خروارند.لباسی را که هر روز می پوشیم،پیام آور تصویری است که از خود بر ذهن داریم و نمایانگر ارج و حرمتی است که برای خویش قائلیم.اتومبیلی را که می رانیم،خانه ای را که در آن زندگی می کنیم،زیورآلاتی و ملزوماتی را که به خود می آویزیم،همگی این پیام را به دیگران منتقل می می کنند که چه احساسی نسبت به خود داریم و انتظار داریم که دیگران چگونه با ما رفتار کنند. وقتی لوازم شخصی خود روی میز می گذاریم پیام دیگری را درباره خود به دیگران منتقل می کنیم.وضعیت نشستن و راه رفتن نیز حاکی از احساسات و گرایشات ماست.

اصل ارتباطی شماره 2:        چگونه ارسال یک پیام چگونگی دریافت آن را معین می کند.

کلماتی را که بر زبان می آوریم ،بسیار بیشتر از آنچه تصور می کنیم حاوی پیام هستند.حجم و آهنگ صدا،نوع نگاه ،وضعیت ایستادن،نحوه خم شدن سر،همگی به شنوده کمک می کنند تا کلماتی ما را تفسیر کند و پیام آن را دریابد.بنابراین اگر چه ممکن است ناخودآگاه مراقب این موارد در هنگام ارسال پیام خود نباشیم،اما باید توجه داشته باشید که به هرحال شیوه دریافت و استنباط یک پیام دقیقا به شیوه ابراز آن بر میگردد.

اصل ارتباطی شماره 3:       آنچه اهمیت دارد دریافت پیام است و نه ارسال آن.

بسیار اتفاق می افتد که یک پیام به آسانی مغایر با منظور ما دریافت شود.بنابراین منطقی است که بگویم ارتباط واقعی پیامی است که شنونده استنباط می کند نه آنچه گوینده می گوید.به بیانی دیگر،صرفا حسن نیت ما در ارسال پیام کافی نیست، بلکه عملکرد و بیان ما باید بتواند نیت خیر خواهانه مان را منتقل کند.

اصل ارتباطی شماره 4:     چگونگی آغاز پیام، اغلب حاصل ارتباط را تعیین می کند.

همه ما بارها این احساس را تجربه کرده ایم که بعلت استنباط نادرست درآغاز یک پیام،منظور گوینده را یکسره کج فهمیده ایم. بنابراین، اگر مراقب نباشیم ،همان چند کلمه ای که در آغاز سخن بکار می بریم کافی است که دیگران را به برداشتی نادرست از سخنان ما سوق دهد و موجب رنجش و آوردن آنها شود. به همین دلیل بخشی از موفقیت در هر ارتباطی به کم و کیف آغاز سخنان بستگی دارد .

اصل ارتباطی شماره 5:     ارتباط یک خیابان دو طرفه است.

در یک ارتباط خوب دو عامل دخالت دارند. ارسال درست پیام و دریافت .بنابراین اگر تنها به این بسنده کنیم که نقطه نظرهای خود را روشن و منطقی و قانع کننده بیان کرده ایم،موفق به ایجاد یک ارتباط نیستیم. بلکه ،صرفاً در مقام سخنوری و اندرز گویی برآمده ایم. به این ترتیب اگر مایلید رابطه شما به موفقیت و کامیابی

بینجامد،باید نقطه نظر های طرف مقابل را بشنوید و به روشنی درک کنید.

اصل ارتباطی شماره 6:         ارتباط یک رقص است.

اگرچه ردوبدل کردن پیام و اطلاعات ارتباط نامیده می شود،اما در واقع ارتباط تنها محدود به این اعمال نیست.به بیانی دیگر ، وقتی یک پیام واحد را با فرد یا جماعت متفاوتی در میان می گذاریم،آن را هر بار به شکل تازه ای مطرح می کنیم، زیرا در این فاصله مجال بیشتری داشته ایم تا بیندیشیم و نکاتی تازه بیاموزیم و در نتیجه نگرشی تازه را به عبارات خود ملحوظ کنیم.به علاوه،هر بار که یک موضوع خاص را با افراد و یا گروه های متفاوتی در میان می گذاریم،کسانی که پیام ما را دریافت میکنند به لحاظ تجارب گذشته،نظام های اعتقادی و زمینه های فرهنگی مختلف ،هر کدام استنباط متفاوتی از گفته های ما دارند.از این رو،نیروهایی که ما را ارتباط می دهند متفاوت خواهد بود ودر نتیجه روابط متفاوتی نیز برقرار می گردد و رقص ارتباط به گونه دیگری اجرا می شود.